open klooster

  een nieuwe vorm
     voor een oud verlangen

afb
 


 
 



 

Welkom

Het Open klooster begon in 2009 vanuit het verlangen een plek te creëren waar mensen met verschillende levensbeschouwingen samenzijn op het ritme van getijden. Waar de gewoonlijke grenzen wegvallen, min of meer, en deelnemers elkaar vinden op zoek naar taal voor gemeenschappelijke ervaringen. In de beginjaren waren de getijden gevuld met teksten, veel teksten, voornamelijk uit boeddhisme, christendom en de mystieke tradities. Allengs werden de retraites stiller en nam de literatuur het over.

Dat werd een grote ontdekking: hoe literatuur op eigen kracht een retraite kan dragen. Dat is ook mogelijk met schrijvers die niets met religie of spiritualiteit hebben. Een week lang verstilling en verdieping aan de hand van gedichten waar geen God, Boeddha of Diepste Zelf in voorkomt? Het kan. In 2016 was er een retraite op de Drentse hei met zes vespers met gedichten van Chris van Geel – zes gedichten over padden. Padden? Ja, in die retraite werd de pad het pad.
 
Naast Van Geel zijn er retraites geweest rond het werk van Hadewijch, Jorge Luis Borges, Hans Faverey, Lucebert, Andreas Burnier en Rainer Maria Rilke. Wonderlijk hoe literatuur kan werken in een rituele setting met getijden en zang, meditatie en yoga. Hoe mensen elkaar kunnen vinden in een taal die niet nadrukkelijk religieus is. Hoewel er ook veel teksten uit de religieuze tradities zijn die dat kunnen. Psalmen, bijvoorbeeld. Dus ook hier geldt: geen grenzen. Sluit niets of niemand buiten. Probeer dat althans.

Naast retraites zijn er regelmatig leesclubs, vaak in aanwezig-heid van de auteur, de vertaler of een deskundige.


 














 
RitzDzign